Filmowy zwiastun spektaklu „Wąż” pokazuje krótkie, dynamicznie zmieniające się fragmenty przedstawienia. W spektaklu wykorzystywane są lalki pacynki: Wąż, Chomik Chrupuś, Gekon, Królik Tiger i Pająk. Na scenie pojawia się też aktor w planie żywym. Zmienia kostium i kolejno staje się Narratorem, Magikiem oraz Bogiem. Jest także czwororęka Wróżka Zębuszka. Tworzy ją dwoje aktorów połączonych wspólnym kostiumem. Muzyk-Mim gra muzykę na żywo.
Pacynki animowane są przez czworo aktorów w czarnych kostiumach z kapturkami. Animacja odbywa się na dwa sposoby. Czasem aktorzy chowają się za parawanami. Wtedy lalki wyglądają, jakby poruszały się same. Innym razem aktorzy animują lalki na otwartej scenie. Widz widzi wtedy jednocześnie animatora i lalkę.
Scenografia przypomina namiot cyrkowy. Widownię otaczają ścianki w biało-czerwone pasy. Okno sceny tworzy rama z kolorowymi żarówkami i napisem „Teatrarium”. W niej rozgrywa się część lalkowa przedstawienia Za ramą umieszczone są parawany, czyli ruchome ścianki, za którymi ukrywają się aktorzy. Bliżej widowni stoją dwa niskie, kolorowe parawany, a w głębi umieszczono wyższe – czarne z białymi gwiazdami. Przed ramą, po prawej stronie stoją instrumenty: organy elektryczne, werbel i talerz. A po lewej stronie sceny stoi mała ławeczka.
Nad kolorową zastawką wije się żółta jaszczurka w pomarańczowym kubraczku z literą G na piersi. To Gekon.
Napis: Wąż
Wejście na salę widowiskową zdobi wielki trójkąt w biało-różowe pasy. We framudze świecą kolorowe żarówki. Przed drzwiami stoją cztery czarne postaci. To Animatorzy. Unoszą ręce w geście powitania. Obok nich stoi Muzyk z werblem zawieszonym na szyi. Z głębi korytarza wychodzi Narrator. Ma fantazyjny czerwony frak ozdobiony srebrnymi gwiazdami, wąskie spodnie w biało-czerwone paski i biały kapelusz.
Na zastawce pojawiają się bohaterowie spektaklu: Gekon, a obok niego Chomik w czerwonych spodniach i pasiastym fraku. Po drugiej stronie sceny Wąż wystawia głowę nad zastawkę.
Napis: sztuka Marty Guśniowskiej
Narrator ustawia się do strzału. W ręce trzyma wielki pistolet z lufą rozszerzoną jak lejek. Podnosi pistolet i mierzy do lampy.
Animatorzy stoją w rzędzie. Na ich rękach wyciąga się Wąż. Animatorzy przyglądają mu się ze zdumieniem.
Światła gasną. Otwierają się parawany. Za nimi pojawia się świecące czerwone jajo, ozdobione na krawędzi kolorowymi żarówkami. W jego świetle widać ciemną sylwetkę w powłóczystej szacie z wysokim kołnierzem. To Wróżka Zębuszka.
Narrator stoi przy parawanie i wystawia rękę. Wąż powoli wpełza mu na rękę.
Napis: Ewa Chowaniec dramaturgia
Wąż zwija się w pętlę. W środku stoi Chrupuś. Wąż pochyla się nad Chrupusiem, a Chrupuś znika.
Na horyzoncie plansza z rysunkiem kłębiastych obłoków. Na jej tle ciemna sylwetka Boga w pływackim trykocie. Przed nim Wąż unosi się na obłoczku.
Napis: Pavel Horak muzyka
Na środkowym parawanie wyświetla się cień Węża. W jego centralnej, mocno wypukłej części rysuje się cień Chrupusia. Obok stoi Narrator i z przerażenia gryzie palce.
Narrator chwyta Węża za głowę i siłuje się z nim. Wąż owija się wokół nóg Narratora.
W poprzek sceny rozciągają się białe sznurki. Po jednym z nich Chrupuś idzie ostrożnie – jak akrobata. Na drugim wije się Wąż.
Napis: Maćko Prusak konsultacje choreograficzne 
Wąż zwinięty w kłębek leży leniwie, nad nim Chrupuś macha energicznie łapkami.
Napis: Marek Zakostelecki reżyseria i scenografia
Czwororęka postać w pomarańczowej powłóczystej szacie z wysokim kołnierzem. To Wróżka Zębuszka. Wróżka ma długą białą brodę i turban z błyszczącym kamieniem na głowie.
Mężczyzna w białym fraku z czerwonymi wyłogami i wysokim białym cylindrze na głowie. Ma długie sterczące wąsy z papieru podtrzymywane na gumce. To Magik. Prezentuje sztuczkę.
Narrator stoi z rozłożonymi szeroko rękami, po rękach pełznie Wąż. Głowa Węża wyłania się zza parawanu.
Chrupuś i Wąż wędrują po parawanie. Jest ciemno. Błyszczą tylko gwiazdki na parawanie. Nad parawanem pojawiają się twarze animatorek.
Zza parawanu wyskakuje Gekon. Drobnymi krokami zbliża się do Chrupusia. Rozkłada szeroko łapki w geście „nie ma przejścia”.
Wąż i Chrupuś rozmawiają z Gekonem.
Muzyk-Mim stoi na baczność i składa ręce jak do modlitwy. Siada na podłodze w pozycji kwiatu lotosu.
Gekon energicznie kręci głową. Wąż i Chrupuś przyglądają się w zdumieniu.
Magik przykłada cylinder do zastawki, robi magiczny gest i w miejscu cylindra pojawia się bukiet sztucznych kwiatów.
Animatorzy z lalkami biegają panicznie po scenie.
Bóg zdejmuje z głowy kapelusz na pożegnanie.    
Trójka przyjaciół gimnastykuje się na sznurkach, z góry zjeżdża różowy Pająk. 
Magik wyciąga z kapelusza Królika – Tigera. Królik ubrany jest identycznie jak Magik.
Tiger stoi przed staromodnym mikrofonem, tańczy i śpiewa. Za nim tańczy grupa animatorów.
Wąż zwinięty w kłąb na zastawce. Spomiędzy jego splotów wyłania się Chrupuś. Narrator stoi obok, wyraźnie wzruszony.
Napis: Narrator, Wróżka Zębuszka, Magik, Bóg – Konrad Kujawski; Wąż – Radosław Kasiukiewicz; Chomik – Agata Kucińska; Gekon – Paulina Skłodowska; Królik, Pająk – Anna Bajer; Niemy Muzyk – Grzegorz Mazoń
Narrator kusi Chrupusia batonikiem, Chrupuś drży z podniecenia.
Gekon i Wąż rozmawiają z Tigerem. 
Narrator stoi między dwoma parawanami. Z jednej strony pojawia się głowa Węża, a z drugiej jego ogon. Narrator jest przestraszony.
Magik szerokim gestem zakrywa twarz dłońmi. Zapada ciemność.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek www.teatrlalek.wroclaw.pl

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak