Filmowy zwiastun spektaklu „Kaczątko” jest zbudowany z krótkich, dynamicznie zmieniających się scen z przedstawienia. „Kaczątko” to monodram, czyli spektakl grany przez jedną aktorkę. Bohaterem jest Klaun-włóczęga. Ma za duże spodnie, niedopasowany frak, koszulę z żabotem i melonik. Jego makijaż jest niestaranny, a nos to czerwona kulka. Klaun jest smutny.
Scenografia jest zbudowana ze starych walizek i kufrów podróżnych. W czasie spektaklu Klaun buduje z nich cyrkową arenę i dom.
Klaun stoi na arenie wśród walizek. Ma smutną minę.
Napis: Kaczątko
Klaun uśmiecha się niepewnie. Trzyma w dłoni żółtą kuleczkę.
Napis: Piotr Żukowski — scenariusz i reżyseria
Klaun podnosi z areny otwartą walizkę. Jej wieko od wewnętrznej strony jest lustrem.
Napis: Łukasz Filipowicz — asystent reżysera
Klaun wypuszcza z rąk żółte kuleczki. Załamany kopie wielki kufer, stojący obok.
Klaun siedzi na kufrze. Trzyma w ręce swój czerwony nosek i mówi do niego.
Napis: Emilia Burtan i Oskar Szczęśniak — scenografia i kostiumy
Arena jest zalana czerwonym światłem. Klaun zakłada na głowę maskę niedźwiedzia.
Niedźwiedź patrzy w górę na opuszczający się model roweru.
Napis: Maciej Domański — muzyka
Klaun siedzi na arenie z szeroko rozłożonymi nogami. Bawi się rowerkiem.
Napis: Alicja Pietrucka — reżyseria światła
Klaun trzyma maskę niedźwiedzia i rozmawia z nią.
Nad areną wisi rowerek na sznurku. Klaun wprawia go w ruch.
Napis: Jacek Timingeriu — konsultacje cyrkowe
Klaun klęczy na arenie. Przed nim leży rząd żółtych kulek. Zbiera je do melonika.
Klaun pokazuje sztuczkę ze znikającą kulką. Chowa kulkę w dłoni, a potem otwiera dłoń. Kulki już nie ma.
Napis: Obsada — Anna Bajer, Edyta Skarżyńska
Klaun zagląda do melonika. Jest zdziwiony, pokazuje publiczności pusty melonik.
Klaun siedzi na arenie. Trzyma talerzyk z ciastkiem. Z ciastka wyciąga czerwoną kulkę — nos.
Klaun je ciastko, a kulka powoli przesuwa się po arenie.
Klaun szybkim ruchem wkłada kulkę-nos do walizki i ucieka.
Klaun niecierpliwie tłumaczy coś kulce trzymanej w dłoni. Potem znowu wkłada ją do walizki. Przenosi walizkę na drugą stronę areny i układa z walizek dom.
Drzwi domu tworzy wysoka walizka z płóciennym wiekiem. Prześwituje przez nie światło. Widać cień Klauna: gotuje wodę w czajniku, pije z kubka i ogląda telewizję.
Klaun podnosi wieko kufra. Z kufra unoszą się kolorowe baloniki. Klaun wyjmuje z kieszeni pisak i na jednym z baloników maluje twarz.
Klaun próbuje zebrać baloniki razem, ale wymykają mu się z rąk.
Klaun mówi do kulki-noska leżącej na arenie.
Klaun niezgrabnie żongluje żółtymi kulkami. Kulki rozsypują się na wszystkie strony.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek. Logotyp: wpisane w okrąg, stylizowane litery WTL.

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak