Filmowy zwiastun spektaklu „Głośniej się nie da?” jest zbudowany z krótkich, dynamicznie zmieniających się scen.  W spektaklu występują aktorzy w planie żywym oraz lalki — mupety. Akcja rozgrywa się w dwóch miejscach: w domu Mamy i w Krainie Hałasu. Mama jest artystką. Ma dwoje dzieci: Mikę i Dodo, którym towarzyszy ich kolega, Michałek. Ma też partnera – gitarzystę Kubę. W krainie hałasu występuje Strażnik — niebiesko-zielona lalka muppet z kudłatą głową. Jest też Przewodnik, aktor w planie żywym. Nosi czapkę z daszkiem, do której są przymocowane dwie trąbki. Zamiast krawata ma małą gitarę, a w rękach trzyma talerze perkusyjne. Pojawia się także Pani Profesor. Ma fantazyjną czapkę z dzwonkiem i trąbkami. Na piersi nosi cymbałki, a tren jej stroju tworzą połączone plastikowe rurki, które hałasują przy każdym kroku.
Mika przykleja telefon wewnątrz donicy.
Napis: „Głośniej się nie da?” Michał Buszewicz
Mika tańczy przed donicą. Po scenie przesuwają się drzwi. Ktoś się za nimi ukrywa.
Napis: Michał Buszewicz — tekst i reżyseria
Mika przerywa taniec. Zza drzwi wychodzi Mama. Mama rozkłada ręce w geście zniecierpliwienia, a Mika nerwowo ścisza telefon.
Napis: Marta Kuliga — scenografia
Zbliżenie twarzy Michałka. Michałek poprawia na nosie duże okulary.
Zbliżenie twarzy Dodo. Dodo szeroko otwiera oczy ze zdumienia.
Troje dzieci patrzy na siebie z niedowierzaniem.
Mama gwałtownie gestykuluje i potrząsa głową.
Napis: Mikołaj Dziedzic — kostiumy
Dzieci mają ochronne stroje wyciszające z poduszek przymocowanych do głów i ciał. Czołgają się po podłodze. Na podłodze leży odgłosomierz. To przyrząd z tarczą, wskazówką i gumową pompką.
Napis: Aleksandra Gryka — muzyka
Dzieci w poduszkowych zbrojach skradają się w stronę odgłosomierza.
Odgłosomierz leży przy stoliku, na którym stoi ogromny ceramiczny wazon.
Napis: Klaudyna Szubert — światło
Michałek robi wielkie kroki w zwolnionym tempie.
Napis: Katarzyna Sikora — choreografia
Michałek potrąca wazon. Wazon rozbija się o podłogę. Mama rozpacza.
Napis: obsada Kamila Chruściel, Marek Koziarczyk, Agata Kucińska, Grzegorz Mazoń, Piotr Starczak
Z półki w ścianie wypada gliniana miska wypchnięta przez Strażnika. Dzieci patrzą zdumione.
Dodo gra na gitarze basowej. 
Pojawiają się Przewodnik i Profesor. Dzieci trzymają się za ręce i krzyczą z całych sił.
Scena ciemnieje. Zmienia się scenografia. Znikają elementy domu: ściana, półki i drzwi. Pojawiają się wielkie gliniane formy, przypominające fantazyjne półki, donice oraz okaryny.
Profesor i Przewodnik rozmawiają z dziećmi. Dzieci zatykają uszy. Przeszkadza im nadmiar hałasu.
Dzieci leżą na stercie poduszek. Profesor rzuca pomarańczowe piłki w stronę widowni. Widać wiele rąk wyciągniętych po piłkę.
Profesor i Przewodnik stoją na baczność, śpiewają hymn.
Dzieci w poduszkowych zbrojach biegną po scenie.
Profesor i Przewodnik stoją na baczność. Na scenie widać grupę widzów stojących przy glinianych formach.
Zbliżenie twarzy krzyczących dzieci. Na widowni dzieci tupią, klaszczą i krzyczą. Robią hałas.
Zbliżenie dłoni Dodo. Dodo zwiększa głośność na wzmacniaczu i gra na gitarze basowej.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek. Logotyp: wpisane w okrąg stylizowane litery WTL.

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak