Filmowy zwiastun spektaklu „Sprzedawcy bajek” pokazuje krótkie, dynamicznie zmieniające się sceny przedstawienia. Głównymi bohaterami są Ariel i Aurelia, rodzeństwo wędrownych komediantów. Oboje wcielają się w wymyślone postaci: Aurelia przedstawia się jako Zbigniew, a Ariel jako Zefiryna. Podobnie robi książę Dacjan, który zamienia się miejscami ze swoim sługą Dominikiem. Dacjan występuje jako sługa, a Dominik jako książę. Spotykają Zefirynę i Zbigniewa na dworze króla Cecyliana. Król mieszka z córką, królewną Cecylią, oraz z czarnoksiężnikiem, Mistrzem Egonem. W spektaklu pojawiają się też przekupnie, strażnicy i Smok, widoczny w projekcji, który pustoszy królestwo.
Objazdowa scenka lalkowa na wózku. Na parawanie kręci się koło fortuny, a obok wisi lalka króla. Przed scenką zbierają się mieszczanie.
Napis: Sprzedawcy bajek Maria Wojtyszko
Aurelia, w barwnym stroju i wysokiej peruce, przestawia wózek ze scenką.
Ariel, w czarnym kostiumie ze złotymi naramiennikami i czapce z piórkiem, podchodzi do jednego z mieszczan. Ze smutkiem i współczuciem kładzie mu dłonie na ramionach.
Aurelia animuje laleczkę na scence. Trwa przedstawienie.
Mistrz Egon patrzy na Smoka, który przelatuje za oknami jego komnaty.
Na parawanie wisi lalka króla z otwartą głową. Aurelia wyżyma mózg króla jak gąbkę. Ariel obserwuje scenę przez lejek.
Król Cecylian wchodzi do komnaty. Przed nim ustawiają się halabardnicy.
Napis: Jakub Krofta, reżyseria
Komedianci przestawiają wózek.
Napis: Matylda Kotlińska, scenografia i kostiumy
Ciemność. Na ekranie mroczny las. Wchodzi młody mężczyzna z wąsikiem, w prostej lnianej koszuli. To Dominik, sługa księcia Dacjana. Niesie kilka walizek, potyka się i je upuszcza.
Książę Dacjan w koszuli z koronkami, śpiewa z rozmarzonym wyrazem twarzy.
Królewna Cecylia, w obfitej białej sukni, dosiada konika na patyku. Zatrzymuje się przed wózkiem – sceną. Komedianci stoją na baczność.
Zbliżenie twarzy Mistrza Egona. Ma starannie wypielęgnowaną bródkę, bokobrody i wąsy. Na głowie nosi fantazyjne nakrycie: wysokie i szerokie u góry – jak wachlarz, na dole przechodzi w woalkę okrywającą kark i ramiona. Egon jest ubrany na czarno.
Napis: Milena Czarnik, choreografia
Przekupnie zachwalają towar na rynku. Jest Przekupka z warzywami, Piekarz z wieńcem bułek i Kowal z wielkim młotem. Za nimi, w projekcji, czarno-szary obraz miasteczka i mieszkańców.
Aurelia tańczy z Arielem dostojny taniec. Król przygląda się im z szerokim uśmiechem.
Napis: Grzegorz Mazoń, muzyka
Przekupnie krążą po rynku. Nad ich głowami pojawia się Smok. Wszyscy padają na ziemię.
Napis: Jakub Lech, video
Książę Dacjan zamienia się miejscami z Dominikiem. Oddaje mu swoją koszulę i zakłada spodnie Dominika.
Aurelia zakłada męskie spodnie i przemienia się w Zbigniewa. Ma surdut z żabotem, zakrzywioną szablę przy pasie i trójgraniasty kapelusz.
Napis: Damian Pawella, reżyseria światła
Król Cecylian ogląda fiolkę z magicznym płynem. Fałszywy książę Dacjan znajduje w ubraniu swojego pana tajemniczą fiolkę z niebieską miksturą.
Ariel w obcisłej zielonej sukni i rudej peruce przemienia się w Zefirynę. Idzie powoli, dostojnie. 
Napis: obsada: Agata Kucińska, Radosław Kasiukiewicz, Natalia Herman (AST), Krzysztof Grębski, Mateusz Zilbert (AST), Piotr Starczak, Konrad Kujawski, Grzegorz Mazoń, Anna Makowska-Kowalczyk, Marek Koziarczyk, Sławomir Przepiórka
Strażnicy aresztują Zbigniewa i Zefirynę. Przebierańcy stoją z opuszczonymi głowami.
Mistrz Egon wpada w trans. Rozkłada ręce, mruży oczy i wygina ciało.
Różowe światło. Księżniczka Cecylia tańczy w piżamie na wielkim łóżku. Wymachuje sukienką.
Królewska uczta. Król i goście siedzą przy długim, suto zastawionym stole. Fałszywy książę Dominik przewraca się i strąca wszystko ze stołu. Ucztujący zrywają się z krzeseł.
Paolo i Małgośka występują przed królem Cecylianem i gośćmi. Paolo to wędrowny komediant w tandetnych okularach, lamparcim futrze i z dużym złotym łańcuchem na piersi. Małgośka, córka młynarza, ma żółtą, mocno wydekoltowaną sukienkę oraz czepek wyszywany błyskotkami, z piórkiem na czubku.
Paolo rozmawia ze Zbigniewem i zakłada sobie na szyję srebrną kolię.
Zefiryna całuje Cecylię.
Fałszywy Dominik bierze Zbigniewa w ramiona.
Księżniczka Cecylia unosi wzrok i śpiewa tęskną piosenkę.
Zbigniew chwyta Zefirynę za rękę i próbuje wyprowadzić ją z pałacu. Zefiryna wyrywa się i wraca.
Księżniczka przypadkiem spotyka Zbigniewa. Zbigniew jest bardzo zmieszany.
Przerażony Król tuli się do Mistrza Egona.
Fałszywy Dominik wypija czerwoną miksturę. Za nim, w projekcji, faluje jego twarz.
Uśmiechnięty i dumny król Cecylian prowadzi Zefirynę do ołtarza. Zefiryna ma suknię ślubną, welon i wianek. Pod welonem widać jej przerażoną twarz.
W projekcji pojawia się ogromna głowa Smoka. Smok zionie czarnym dymem.
Mistrz Egon trzyma króla za rękę. Drugą ręką dyskretnie daje Smokowi znak, żeby zniknął.
Zefiryna i Zbigniew zostają sami w ogromnej, pustej komnacie pałacowej.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek. Logotyp: wpisane w okrąg, stylizowane litery WTL.

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak